Gagnrýnishringurinn [Critique Circle] er vefsíða þar sem fólk sýnir fram á ritverk sín á netinu og aðrir rithöfundar geta komið með tillögum. Í dag erum við að tala við Sigrúnu sem er vefstjóri og nú skulum við læra um Critique Circle-vefsíðuna.
Critique Circle is a website where writers share their work and receive constructive feedback from peers. Today, we’re speaking with Sigrún to learn more about how the platform operates and its benefits for writers.
Geturðu sagt mér aðeins frá síðunni? Hvað gerir hún og hvernig byrjaði vefsíðan?
Can you tell me a little about the site? What does it do, and how did it start?
Já, bara fyrst kæra þakkir fyrir að bjóða mér í þáttinn og gaman að þið skulið hafa áhuga á þessu verkefni okkar. Þetta byrjaði, ég má segja, árið 2002, eftir að ég fór á námskeið hérna sem hét Rithringur. Og við vorum að það sem við komum okkur saman sem við vorum að skrifa og við vorum að lesa upp það sem við skrifum og [gagnrýna ] hvert hjá öðru og svona.
Þetta var á svipuðum tíma og maðurinn minn var á amerískum vef sem hét Kritters. Okkur fannst Kritters vera að gera frábæra hluti; þar var fólk á netinu að skiptast á sögum.
Þannig að ég og maðurinn minn, Nonni, og systir hans sem er rithöfundur, fórum að spjalla um þetta. Okkur datt í hug að stofna Ritringinn á Íslandi, ritringur.is, sem væri svona samfélag þar sem fólk gæti sett inn sögur, gagnrýnt sögur hjá öðrum eða verið með svona hjálplegar umsagnir, skulum við segja, og það væri spjallsvæði líka.
Þetta gekk bara vel og margir höfðu áhuga hérna. Þá kom upp hugmynd hjá okkur að fyrst fólk á Íslandi væri áhugasamt um þetta, þá væri alveg klárlega grundvöllur fyrir að hafa þetta erlendis líka. Kritters var hérna að gera góða hluti og það voru nokkrir aðrir svona minni vefir.
Árið síðar þýddum við allan vefinn og hann var í rauninni bara alveg fluttur yfir á ensku tungumáli. Við buðum fólk velkomið og vorum þá bæði með íslenskar sögur og hérna. Ég sendi út þarna milljón og fimm pósta á hina þessa staði til að vekja athygli á okkur. Þetta tókst rosalega vel og viðtökurnar voru strax mjög góðar.
First of all, thank you for inviting me to the show. I’m glad you’re interested in our project.
It all began in 2008, after I took a course called Rithringur. There, we wrote, read each other’s work, and offered critiques. Around the same time, my husband was active on an American website called Kritters, which was a thriving community where people shared stories online.
Inspired by that, my husband Nonni and his sister, who is a writer, began discussing the idea of starting a similar community in Iceland: ritringur.is. The goal was to create a space where people could post stories, give constructive feedback, and connect in a chat room.
The response was immediate and enthusiastic. Many people in Iceland were interested. We realized that if this worked locally, there could also be a broader international audience. Kritters was already doing well, along with a few other smaller sites.
The following year, we translated the entire website into English and opened it to a wider audience. We maintained the Icelandic content while actively reaching out to other communities, sending countless emails to draw attention to the site. The response was overwhelmingly positive from the very beginning.
Hversu lengi hefur þú unnið að þessu? Hvernig hefur reynslan verið?
How long have you been working on this? How has the experience been?
Rithringur er byrjaði 2003 og hætti 2017. Þessi hérna, Critique Circle, byrjar 2004 og er bara enn í fullum gangi. Og þetta hefur gengið vonum framar, og við erum 3 í þessu. Maðurinn minn er á fullu í tæknilegu hliðinni. Ég og Hulda mágkona mín lítum svo inn daglega til að kíkja hitt og þetta.
Við fengum strax rosa góðan kjarna af fólki, og mikið af þessu fólki er þarna enn í dag. Og öllum þessum árum seinna er komið þarna mjög svona gott, kröftugt samfélag.
Rithringur was founded in 2003 and closed in 2017. Critique Circle, by contrast, began in 2004 and is still going strong. It has exceeded all expectations. My husband is deeply involved, handling the technical side, and I take part as well, checking in daily to oversee ongoing matters.
From the very beginning, we built a strong core community, and many of those early members are still active today. Even after all these years, the site remains a solid, engaged, and supportive community.
Hvað finnst þér skemmtilegast við að reka síðuna? Og hvað hefur verið erfitt?
What do you enjoy most about running the site? And what has been difficult?
Já, það er skemmtilega alltaf að sjá hvað það er fjölbreyttur hópur, hvað það eru margar ólíkar gerðir af sögum, hvað það er að svona, já, og hvað fólk kynnist mikið og hvað spjallið er lifandi. Það er verið að tala um allt, um hitt og þetta, bæði svona skriftengd efni, en líka bara þá er fólk að spjalla um daginn og veginn. Og það er svo gaman að sjá hvað það eru margir sem hafa bara kynnst vel, og það hefur stofnast raunveruleg vinátta þarna, og fólk hefur alveg ferðast þvert yfir heiminn til að hitta vini sem það hefur kynnst.
Og þannig að það gefur okkur rosalega mikið að sjá hvað það er mikið af ólíku fólki. Ég meina, meirihlutinn, langstærstur meirihluti, er Bandaríkjamenn og næststærsti hópurinn er Bretar, en það er síðan alveg fullt af fólki bara hvaðanæva að. Það er líka akkurat þetta sem býr til það sem hefur verið vandamál, vandamál sem koma upp öðru hverju í gegnum árin. Það er hvað fólk er ólíkt. Það eru ólíkir menningarheimar, það eru ólík tungumál, ólíkar væntingar, ólíkir styrkleikar hjá fólki, hvað það er komið langt á skriftabrautinni og annað.
Og þetta er orsökin af því að reglulega koma upp deiluefni hjá fólki, þar sem við höfum þurft að stíga inn og fá fólk til að róa sig aðeins, því að við viljum ekki að fólk sé að fara að rífast þarna. Og þá er náttúrulega stærsta verkefnið í dag, og það sem gerir hlutina mest krefjandi, er að sjálfsögðu gervigreindin. Fólk er náttúrulega alltaf að reyna öðru hverju að svindla. Það vill sleppa létt.
En við erum með svona kerfi í gangi, svona kreditakerfi. Það er að það kostar þrjú kredit að senda inn sögu og þú færð smá gefins í byrjun, en eftir það þarftu að rýna að meðaltali þrjár aðrar sögur til að fá kreditin sem þú þarft til að senda inn nýja sögu, og þannig höldum við þessu gangandi. Þetta eru ekki allir sem nenna að gera þetta, og þeir vilja bara setja inn sínar sögur, og einhverjir eru að taka sögur, kópera, setja hérna og búa til gagnrýni, nota ChatGPT til að búa til umsögn og senda sér hana inn, umsögnina, sem sína eigin umsögn.
Og þetta hefur valdið því að maðurinn minn hefur þurft að þróa alveg sérstök tól sem hann notar inn á vefnum til þess að sjá í gegnum svona texta. Og þetta hefur náttúrulega skapað talsverða aukavinnu, bæði það að tólin taka alveg helling, bara daglega helling af svona umsögnum og flagga þær. Og svo eru notendur nokkuð lunknir , nokkuð snjallir við að sjá hvað gæti verið gervigreind líka. Því auðvitað vilt þú sem höfundur ekki lesa einhverja umsögn sem ChatGPT bjó til, því þá geturðu alveg bara spurt ChatGPT beint sjálfur. Fólk er alveg duglegt að senda okkur ábendingar og við viljum kanna málin seinna, og þetta er svona mesta áskorunin í dag.
What is always most enjoyable is seeing how diverse the community is: the many different kinds of stories, the wide range of voices, and how much people connect with one another. The conversations are lively. People talk about everything—writing-related topics, but also everyday life. It is especially rewarding to see how many genuine friendships have formed, with people even traveling across the world to meet friends they first connected with here.
Seeing such a wide mix of people gives us a great deal. The largest group by far is from the United States, followed by the UK, but there are also many participants from all over the world. This diversity is also what creates challenges—issues that arise from time to time over the years. People come from different cultures, speak different languages, have different expectations, and are at very different stages in their writing journeys.
Because of this, conflicts do occasionally arise, and we sometimes have to step in and ask people to calm down. We do not want the space to turn into arguments. The biggest challenge today, however, is artificial intelligence. People do try to cheat from time to time. They want the easy way out.
We operate a credit-based system. Submitting a story costs three credits. New users receive a small number of credits to start, but after that they must review, on average, three other stories to earn the credits needed to submit a new one. This keeps the system running. Not everyone wants to do this. Some people just want to upload their own work, and a few copy text, paste it in, and generate reviews using ChatGPT, submitting those reviews as if they were their own.
As a result, my husband has had to develop specialized tools for the site to detect this kind of text. This has created a significant amount of extra work. The tools flag large numbers of reviews every day. Users are also quite perceptive and often recognize when something may be AI-generated. After all, as a writer, you do not want to read a review written by ChatGPT. Otherwise you could simply ask ChatGPT yourself. People are good about sending us reports, and we follow up on them. This is, without question, our biggest challenge today.
Hefurðu unnið með eða átt samstarf við Iceland Writers Retreat, sem er haldið í apríl í Reykjavík?
Have you worked with or partnered with the Iceland Writers Retreat, which takes place in April in Reykjavík?
Nei, við höfum ekki unnið með þeim og ég hef séð auglýsingar hér og þar í gegnum árin um að þessi viðburður sé í gangi. Mér minnir að þekktir rithöfundar hafi verið að koma að þessu writer’s retreat og verið að vinna með rithöfundum. Við höfum ekki haft neitt samband og við höfum ekki tekið þátt í því, en þetta er rosalega spennandi. Ef möguleikinn kemur upp, þá værum við mjög ánægð með að fara í samstarf við þennan hóp.
No, we have not worked with them. Over the years, I have seen advertisements here and there for this event. As I recall, well-known writers have been involved in this writers’ retreat, working directly with other writers. We have had no contact and have not participated, but it is very exciting. If the opportunity arises, we would be very happy to collaborate with this group.
Er eitthvað sem þú ert mjög stolt af að hafa gert með síðunni? Hefurðu einhverja velgengnissögur sem þú getur sagt okkur frá?
Is there something you are very proud of doing with the site? Do you have any success stories you can share with us?
Já, jú, við höfum alveg svona sögur. Við heyrum náttúrulega reglulega af fólki sem hefur fengið smásögur birtar hér og þar. En svo vitum við líka af nokkrum dæmum þess að fólk hefur bara lifibrauð sitt af því að skrifa. Fólk sem byrjaði skrif sín inn á vefnum.
Nú, inn á íslenska vefnum, þar voru tveir höfundar, tveir kvenhöfundar, sem kynntust. Önnur þeirra hafði lítið verið að skrifa og hin hafði þó nokkuð mikið verið að skrifa. Og báðar eru rithöfundar í dag og gefa út saman bækur. Önnur þeirra gefur út sjálf líka og svo eru þær líka að gefa út saman.
Og svo veit ég til þess að á Kritiksliðinu þá eru að minnsta kosti tveir höfundar sem byrjuðu að skrifa bara þarna, kynntust og vinna saman að því að gefa út aðstoðar bækur, hjálparbækur fyrir rithöfunda. Og þær setja reglulega út þessar bækur. Þetta eru tvær konur sem voru móderatorar hjá okkur. Já, ég vil endilega koma því að við erum með frábæra móderatora sem standa sig ótrúlega vel. Þær voru báðar móderatorar þessar og núna hafa þær bara of mikið að gera við að skrifa bækur til þess að geta verið mikið inni.
En við heyrum reglulega í þeim og þær lifa af þessu núna, að þær eru bara í fullu starfi við að skrifa handbækur fyrir rithöfunda. Og það hefði ekki gerst ef þær hefðu ekki byrjað að skrifa hjá okkur. Fyrir utan það veit ég að það er rosalega mikið af fólki þarna sem stofnaði til vinátta inn á vefnum og er ennþá að vinna saman í dag, alveg fleiri fleiri árum sienna.
Þannig að já, ég er mjög stolt af því að við höfum þarna orðið þess komið til leiðar að fólk hefur fann nýja vini og, náttúrulega síðast en ekki síst, að ég veit að við höfum lagt okkar á vogarskálarnar svo fólk gæti lifað og starfað sem rithöfundar.
Yes, we do have stories like that. We regularly hear from people who have had short stories published here and there. We also know of several cases where people now make their living from writing, people who started writing on the site.
On the Icelandic site, two female authors met. One had written very little, the other quite a lot. Today, both are published writers. One publishes independently, and they also publish books together.
I also know of at least two authors from Kritiksliðin who started writing there, met, and now work together publishing guidebooks for writers. They release these books regularly. Both were moderators with us. We have excellent moderators who do an outstanding job, and they are now too busy writing to spend much time on the site.
We still hear from them regularly, and they now make a living as full-time writers, producing guides for other writers. That would not have happened if they had not started writing with us. Beyond that, many people have formed friendships on the site and are still working together today, many years later.
So yes, I am very proud that we helped people find new friends and, just as importantly, helped create a path where people can live and work as writers.